“หัวข้อธรรม ในคำกลอน” ของท่านพุทธทาส

คำประพันธ์ บทพระธรรม ไม่จำเพาะ ว่าจะต้อง ไพเราะ เพราะอักษร หรือสัมผัส ช้อยชด แห่งบทกลอน ที่อรชร เชิงกวี ตามนิยมฯ ขอแต่งเพียง ให้อรรถ แห่งธรรมะ ได้แจ่มจะ ถนัดเห็น เป็นปฐม แล้วได้รส แห่งพระธรรม ด่ำอารมณ์ ที่อาจบ่ม เบิกใจ ให้เจริญฯ ให้นิสัย เปลี่ยนใหม่ จากก่อนเก่า ไม่ซึมเศร้า สุขสง่า น่าสรรเสริญ เป็นจิตกล้า สามารถ ไม่ขาดเกิน ขอชวนเชิญ ชมธรรมรส งดกวีฯ “ความสุข” ความเอ๋ย ความสุข ใครๆ ทุก คน,ชอบเจ้า เฝ้าวิ่งหา “แกก็สุข, ฉันก็สุข. ทุกเวลา” แต่ดูหน้า ตาแห้ง ยังแคลงใจ ถ้าเราเผา … Continue reading